പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ശൈശവദശയിൽ നിർണായക കണ്ടെത്തൽ; ഒരേ ഗാലക്സിയിൽ മൂന്ന് അതിഭീമൻ തമോഗർത്തങ്ങൾ

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദ്യകാലഘട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ശാസ്ത്രലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന അപൂർവ കണ്ടെത്തൽ പുറത്തുവന്നു. ഒരേ ഗാലക്സിയിൽ മൂന്ന് അതിഭീമൻ തമോഗർത്തങ്ങളെയാണ് ഗവേഷകർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

പരസ്പരം ഗുരുത്വാകർഷണ ബന്ധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഇവയിൽ രണ്ടെണ്ണം ഭാവിയിൽ ലയിച്ച് കൂടുതൽ വലിയ തമോഗർത്തമായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വിലയിരുത്തൽ. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 1250 കോടി പ്രകാശവർഷം അകലെയുള്ള ഗാലക്സിയിലാണ് ഈ വിസ്മയ പ്രതിഭാസം കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത്.

അതായത്, മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന് ശേഷം 130 കോടി വർഷത്തിൽ താഴെ മാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന കാലത്തെ ഗാലക്സിയെയാണ് നിലവിൽ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ജർമനിയിലെ മാക്സ് പ്ലാങ്ക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ എക്സ്ട്രാ ടെറസ്ട്രിയൽ ഫിസിക്സിലെ ഹന്ന യൂബ്ലർ നേതൃത്വം നൽകിയ ഗവേഷക സംഘമാണ് ഈ നിർണായക പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയത്.

പഠനത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ പ്രമുഖ ശാസ്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണമായ ആസ്ട്രോണമി ആൻഡ് ആസ്ട്രോഫിസിക്സ് ജേണലിൽ ഔദ്യോഗികമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജെയിംസ് വെബ് ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിച്ചാണ് ഗവേഷണം നടത്തിയത്.

അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ദൂരപരിധി കാരണം തമോഗർത്തങ്ങളെ നേരിട്ട് വീക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. പകരം, ഇവയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഹൈഡ്രജൻ വാതകത്തിന്റെ അതിവേഗ ചലനം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചാണ് സാന്നിധ്യം ഉറപ്പുവരുത്തിയത്.

ജെ0148-4214 എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഗാലക്സിയുടെ കേന്ദ്രഭാഗത്താണ് രണ്ട് തമോഗർത്തങ്ങൾ നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവ തമ്മിലുള്ള അകലം ഏകദേശം 620 പ്രകാശവർഷമാണ്.

ഇതിൽ ഒന്നിന്റെ പിണ്ഡം സൂര്യന്റെ പിണ്ഡത്തിന്റെ എട്ട് കോടി മടങ്ങാണ്. രണ്ടാമത്തെ തമോഗർത്തത്തിന് ഏകദേശം ആറ് ലക്ഷം സൂര്യന്മാരുടെ പിണ്ഡമാണുള്ളത്.

വലിപ്പത്തിൽ വളരെ ചെറുതാണെങ്കിലും ഈ രണ്ടാമത്തെ തമോഗർത്തം അസാധാരണ വേഗതയിലാണ് വളരുന്നതെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പരമാവധി വാതക ആഗിരണ നിരക്കായി കണക്കാക്കുന്ന എഡിങ്ടൺ പരിധിയേക്കാൾ വേഗത്തിലാണ് ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനം.

എങ്കിലും ഈ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളർച്ച ദീർഘകാലം തുടരാൻ സാധ്യതയില്ല. മൂന്നാമത്തെ തമോഗർത്തമാകട്ടെ ഗാലക്സിയുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 5500 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

സൂര്യന്റെ പിണ്ഡത്തിന്റെ 20 ലക്ഷം മടങ്ങാണ് ഇതിന്റെ പിണ്ഡം. നമ്മുടെ ക്ഷീരപഥ ഗാലക്സിയുടെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള സജിറ്റേറിയസ് എ എന്ന അതിഭീമൻ തമോഗർത്തത്തിന്റെ പകുതിയോളം വരും ഇത്.

മുൻപ് മറ്റൊരു ഗാലക്സിയുമായി നടന്ന ലയന വേളയിലാണ് ഈ തമോഗർത്തവും രണ്ടാമത്തെ തമോഗർത്തവും ജെ0148-4214ൽ എത്തിച്ചേർന്നതെന്നാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിഗമനം. ഈ മൂന്ന് തമോഗർത്തങ്ങളും തമ്മിൽ ഭാവിയിൽ കൂട്ടിയിടിച്ച് ലയിക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ നിലവിൽ വ്യക്തതയില്ല.

മൂന്നാമത്തെ തമോഗർത്തം ഗാലക്സിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചുപോകാനുള്ള സാധ്യതയും ഗവേഷകർ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. ഗുരുത്വാകർഷണ വലയത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്ന ഇവയുടെ ഭാവി സഞ്ചാര പാത കൃത്യമായി അളന്നെടുക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല.

തമോഗർത്തങ്ങളുടെ ഇത്തരം പരസ്പരമുള്ള ലയനങ്ങൾ ഭാവിയിൽ ഗുരുത്വതരംഗങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കാരണമാകും. നിലവിലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഉയർന്ന ആവൃത്തിയിലുള്ള തരംഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനാകുമെങ്കിലും, അതിഭീമൻ തമോഗർത്തങ്ങളുടെ ലയനമുണ്ടാക്കുന്ന ദീർഘതരംഗദൈർഘ്യമുള്ള തരംഗങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ ബഹിരാകാശ അധിഷ്ഠിത സംവിധാനങ്ങൾ തന്നെ വേണം.

ഇതിനായി യൂറോപ്യൻ ബഹിരാകാശ ഏജൻസി ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്ന ലിസ (LISA) ലേസർ ഇന്റർഫെറോമീറ്റർ ബഹിരാകാശ ആന്റിന പദ്ധതി 2030കളുടെ മധ്യത്തോടെ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ച ശൈശവത്തിൽ അതിഭീമൻ തമോഗർത്തങ്ങൾ കൈവരിച്ച അതിവേഗ വളർച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള വിലപ്പെട്ട

സൂചനകളാണ് ഈ പുതിയ പഠനം നൽകുന്നത്.