ആഗോള ബിസിനസ് രംഗത്ത് വിപ്ലവകരമായ മാറ്റം; ജിസിസി കേന്ദ്രങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഏറുന്നു

ആഗോള ബിസിനസ് ലോകത്ത് തികച്ചും നിശബ്ദവും എന്നാൽ വിപ്ലവകരവുമായ മാറ്റങ്ങൾക്കാണ് നിലവിൽ കമ്പനികൾ തുടക്കം കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ചെലവ് കുറഞ്ഞ രീതിയിലുള്ള തൊഴിൽ നിയമനങ്ങളായിരുന്നു പ്രധാനമായും കണ്ടിരുന്നതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ സാഹചര്യം പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമാണ്.

ഇപ്പോൾ ಅತ್ಯന്തം നൈപുണ്യവും മിടുക്കുമുള്ള പ്രതിഭകളെയാണ് സ്ഥാപനങ്ങൾ സജീവമായി തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രമുഖ വൻകിട

കമ്പനികൾ തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികവുറ്റ പ്രൊഫഷണലുകളുടെ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയാണിപ്പോൾ. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എൻജിനീയറിങ് മേഖലയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല ഈ വലിയ മാറ്റം.

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, പ്രൊഡക്ട് മാനേജ്‌മെന്റ്, ഫിനാൻഷ്യൽ സ്ട്രാറ്റജി, സൈബർ സെക്യൂരിറ്റി, ഡേറ്റ സയൻസ്, ആർ ആൻഡ് ഡി, കോർപ്പറേറ്റ് സ്ട്രാറ്റജി തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ നട്ടെല്ലായ എല്ലാ പ്രധാന വിഭാഗങ്ങളും ഇന്ന് ഇത്തരത്തിലുള്ള പുനഃക്രമീകരണങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ് ഗ്ലോബൽ കപ്പാബിലിറ്റി സെന്ററുകൾ അഥവാ ജിസിസി (Global Capability Centre – GCC) സംവിധാനങ്ങൾ.

സാധാരണയായി കരുതപ്പെടുന്നതുപോലെ കേവലം ഒരു “ബാക്ക് ഓഫീസ്” ആയിട്ടല്ല ജിസിസികൾ ഇന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നത് ഏറെ കൗതുകകരമാണ്. നിർണ്ണായകമായ ബിസിനസ് തീരുമാനങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളുന്ന, പുതിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ജന്മസ്ഥലമാകുന്ന, അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകൾ രൂപകൽപന ചെയ്യപ്പെടുന്ന, ഒപ്പം ആഗോളതലത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശാശ്വത പരിഹാരം കണ്ടെത്തുന്ന യഥാർത്ഥ നിയന്ത്രണ കേന്ദ്രങ്ങളായി ജിസിസികൾ വളർന്നുകഴിഞ്ഞു.

ഇത് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഘടനയെയും തന്ത്രങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള കോർപ്പറേറ്റ് ചിന്താഗതിയിലെ വമ്പിച്ച പരിവർത്തനമാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. പഴയ മാതൃകയും പുതിയ യാഥാർഥ്യവും പണ്ട് കാലത്ത് ആഗോള കമ്പനികളുടെ പ്രവർത്തന ശൈലി വളരെ ലളിതമായിരുന്നു.

വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ ഗ്ലോബൽ ഹെഡ്ക്വാട്ടേഴ്‌സ് ആണു സ്ട്രാറ്റജിയും കൃത്യമായ ദിശാബോധവും തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്. ഇന്ത്യയോ മറ്റ് വികസന സ്വഭാവമുള്ള രാജ്യങ്ങളോ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ജിസിസികൾ അത് കൃത്യമായി നടപ്പാക്കുകയാണ് ചെയ്തിരുന്നത്.

അതായത് സ്ട്രാറ്റജിയും ഇന്നൊവേഷനും ഒരിടത്തും, അതിന്റെ നിർവ്വഹണം വേറൊരിടത്തുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന പുതിയ മോഡൽ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.

ഇന്നത്തെ ഹെഡ്ക്വാട്ടേഴ്‌സും ജിസിസികളും തോളോടുതോൾ ചേർന്നുനിന്ന് സ്ട്രാറ്റജി നിർണ്ണയിക്കുകയും ഒപ്പം ഇന്നൊവേഷൻ നടത്തി അത് നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആഗോള സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കേവലമൊരു നീളമുള്ള കൈ മാത്രമായിരുന്ന ജിസിസികൾ ഇന്ന് സ്ഥാപനത്തിന്റെ കോർ കേപ്പബിലിറ്റിയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ചോദ്യങ്ങളിലെ മാറ്റം ഈ വലിയ പരിവർത്തനം കോർപ്പറേറ്റ് നേതാക്കൾ ചോദിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങളെപ്പോലും മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

“ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ ജീവനക്കാരെ എവിടെ കിട്ടും?” എന്ന പഴയകാല പരമ്പരാഗത ചോദ്യത്തിൽ നിന്ന്, “ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തെ കൂടുതൽ കരുത്തുറ്റതും മത്സരക്ഷമവുമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന നൈപുണ്യങ്ങൾ എവിടെ നിർമിക്കാനാകും?” എന്ന പുതിയ തലത്തിലുള്ള ചോദ്യത്തിലേക്ക് ലോകം ഇതിനോടകം മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ബിസിനസ് രംഗത്ത് ചെലവ് ചുരുക്കലും അന്തിമ ലാഭവും എപ്പോഴും പ്രധാനമാണെന്നതിൽ തർക്കമില്ല.

എങ്കിലും കേവലമായ ലേബർ ആർബിട്രേജിനേക്കാൾ (Labour Arbitrage), ഉയർന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയിലുള്ള ആധിപത്യം, വേഗതയേറിയ പ്രവർത്തനം, തടസ്സമില്ലാത്ത ഇന്നൊവേഷൻ, സമർത്ഥരായ പ്രഫഷണലുകളുടെ ലഭ്യത എന്നിവയ്ക്കാണ് ഒരു കമ്പനിക്ക് ദീർഘകാല മൂല്യം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുക. പുതിയ അളവുകോലുകൾ അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വരുന്ന തലമുറയിലെ ജിസിസികളുടെ വിജയം അളക്കപ്പെടുന്നത് പഴയ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വെച്ചായിരിക്കില്ല.

എത്രത്തോളം ചെലവ് ചുരുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നതല്ല, മറിച്ച് കമ്പനിക്കായി എത്രത്തോളം പുതിയ കഴിവുകളും മൂല്യവും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിച്ചു എന്നതായിരിക്കും പുതിയ ജിസിസികളുടെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കുക. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം നേരത്തെ തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്ന കമ്പനികൾക്ക് ഭാവിയിലെ ബിസിനസ് ലോകത്ത് വലിയ മേൽക്കൈ ഉണ്ടാകുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

അവർ ആഗോളതലത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ കരുത്ത് ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ കെട്ടിപ്പടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇവ രണ്ടും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യം ശേഷിക്കുന്നു: അടുത്ത നേതൃത്വ തലമുറ ജിസിസികളുടെ വിജയം വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത് അവ ഉണ്ടാക്കുന്ന കോസ്റ്റ് സേവിങ്സിലൂടെയാണോ, തദ്ദേശീയമായി നടത്തുന്ന ഇന്നൊവേഷനിലൂടെയാണോ, ആഗോള വരുമാനത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന സ്വാധീനത്തിലൂടെയാണോ, അതോ അതിനപ്പുറം എന്തെങ്കിലും പുതിയ മാനദണ്ഡങ്ങൾ അനിവാര്യമാണോ?