ഇസ്രയേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയ സമവാക്യങ്ങളും നെതന്യാഹുവിന്‍റെ നിലനിൽപ്പും

ഇസ്രയേൽ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലതുപക്ഷ ഭരണകൂടമാണ് ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്‍റേത്. ലികുഡ് സഖ്യത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി അതിതീവ്ര യാഥാസ്ഥിതികരും അതിതീവ്ര ദേശീയ വാദികളും അണിനിരക്കുന്നുണ്ട്.

മുമ്പത്തെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അറബ് പാർട്ടികൾ സർക്കാരിന്‍റെ ഭാഗമായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവരുമായി പുതിയൊരു സഖ്യത്തിന് നെതന്യാഹു മുതിർന്നാൽ സ്വന്തം മുന്നണിയിലെ തീവ്രപക്ഷ ഘടകങ്ങൾ പിരിഞ്ഞുപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ എന്ത് മാറ്റങ്ങളാണ് രൂപപ്പെടുക എന്നത് ഉറ്റുനോക്കപ്പെടുകയാണ്.

വ്യത്യസ്തമായ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയാണ് ഇസ്രയേലിലുള്ളത്. രാജ്യത്തെ ജില്ലകളോ പ്രവിശ്യകളോ ആയി വിഭജിക്കാതെ, ഒരൊറ്റ മണ്ഡലമായാണ് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്നത്.

വ്യക്തികൾക്കല്ല, മറിച്ച് ഒരു പാർട്ടിക്കുവേണ്ടി ഒറ്റ ബാലറ്റിലാണ് പൗരന്മാർ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. പാർട്ടിക്ക് ലഭിക്കുന്ന ദേശീയ വോട്ടുവിഹിതത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പാർലമെന്‍റായ നെസറ്റിലെ സീറ്റുകൾ വിഭജിക്കുന്നത്.

നെസറ്റിൽ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ഒരു പാർട്ടി കുറഞ്ഞത് 3.25 ശതമാനം വോട്ട് നേടേണ്ടതുണ്ട്. അതായത് നാല് സീറ്റുകൾ.

ഈ പരിധി മറികടക്കാനാകാത്ത പാർട്ടികൾക്ക് പാർലമെന്‍റിൽ ഇടമുണ്ടാകില്ല. രാജ്യത്തിന്‍റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇതുവരെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പാർട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് ഭൂരിപക്ഷം നേടിയ ചരിത്രമില്ലെന്നതാണ് ഇസ്രയേൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ രാജ്യത്ത് എക്കാലത്തും സഖ്യസർക്കാരുകൾ മാത്രമാണ് നിലവിൽ വന്നിട്ടുള്ളത്. നെതന്യാഹുവിന്‍റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഭരണമുന്നണിയിൽ സ്വന്തം പാർട്ടിയായ ലികുഡിനു പുറമേ, ധനകാര്യമന്ത്രി ബെസാലെൽ സ്മോട്രിച്ചിന്‍റെ സയണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായ ഹാറ്റ്സിയോനുത് ഹാദാതിത്, സുരക്ഷാ മന്ത്രി ബെൻ ഗ്വിറിന്‍റെ ഓട്സ്മ യെഹുദിത് എന്നിവരാണ് ഉള്ളത്.

തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷിയുടെ നേതാവിനെയല്ല സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ പ്രസിഡന്‍റ് ക്ഷണിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, പാർലമെന്‍റിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പിന്തുണ സമാഹരിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള നേതാവിനാണ് ഈ അവസരം ലഭിക്കുക.

ഇത്തരത്തിൽ 28 ദിവസത്തിനകം സർക്കാർ രൂപീകരണം പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആവശ്യമാണെങ്കിൽ പ്രസിഡന്‍റിന് 14 ദിവസം കൂടി അധികമായി അനുവദിക്കാവുന്നതാണ്.

ഈ സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ വിജയിച്ചില്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു നേതാവിന് സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കും. അതും പരാജയപ്പെട്ടാൽ വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങേണ്ടിവരും.

ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ ഇടിവുണ്ടായെങ്കിലും നെസറ്റിലെ ഏറ്റവും വലിയ സഖ്യമെന്ന പദവി നിലനിർത്താൻ നെതന്യാഹുവിന് സാധിച്ചു. ‘വിജയിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം നിലനിൽക്കുക’ എന്നതായിരുന്ന നെതന്യാഹുവിന്‍റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമെന്ന് നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു.

ഹമാസിന്‍റെ ആക്രമണവും തുടർന്ന് ഗാസയിൽ നടത്തിയ സൈനിക നീക്കങ്ങളും ആദ്യഘട്ടത്തിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ പിന്തുണച്ചെങ്കിലും, യുദ്ധം നീണ്ടുപോയതും ഇസ്രയേലി സൈനികർ കൊല്ലപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയതും വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. ബന്ദികളെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ചർച്ചകളിൽ നെതന്യാഹു പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നാരോപിച്ചും ജനക്കൂട്ടം രംഗത്തെത്തി.

ബന്ദികളുടെ മോചനത്തേക്കാൾ ഭരണകൂടം മുൻഗണന നൽകിയത് ഹമാസിനെതിരായ സൈനിക നടപടിക്കാണെന്ന വിമർശനവും ശക്തമായി. ഗാസയിലെ സൈനിക നടപടികൾ അവസാനിക്കും മുൻപ് നെതന്യാഹു ഇറാനെ ആക്രമിക്കുകയുണ്ടായി.

പേജർ സ്ഫോടന കാലഘട്ടം വരെ ഹിസ്ബുള്ളയും ഇറാനും ഇസ്രയേലിനെതിരെ ആക്രമണങ്ങൾ തുടർന്നു. ഇസ്രയേലിന് പ്രത്യാക്രമണങ്ങളിൽ സംഭവിച്ച യഥാർത്ഥ നാശനഷ്ടങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ അധികാരികൾ പൂർണ്ണമായി പുറത്തുവിട്ടിട്ടില്ലെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

നിലവിൽ ഇറാൻ യുദ്ധം പശ്ചിമേഷ്യയാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുമെന്ന പ്രഖ്യാപനത്തോടെ അധികാരത്തിലേറിയ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ്, അവസാനിക്കാത്ത പുതിയ യുദ്ധങ്ങൾക്കാണ് തുടക്കമിട്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇതിന് പിന്നിൽ ഇസ്രയേലിന്‍റെ സമ്മർദ്ദങ്ങളുണ്ടെന്ന ആരോപണവും വ്യാപകമാണ്. ഇത്തരത്തിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിലും രാഷ്ട്രീയമായി അപ്രസക്തനാകുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ഏറ്റവും വലിയ പാർട്ടിയായി മാറാൻ സാധിച്ചു എന്നത് നെതന്യാഹുവിന്‍റെ വിജയമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

എതിരാളിയായ ഐസൻകോട്ടിനും ഭൂരിപക്ഷം ലഭിക്കാതെ പോയത് നെതന്യാഹുവിന് അനുകൂലമായ സാഹചര്യമൊരുക്കാൻ കാരണമായി. അറബ് വംശജരായ ഇസ്രയേലി പൗരന്മാർ ഇത്തവണ വലിയ ശക്തിയാണ് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നത്.

19 സീറ്റുകൾ സ്വന്തമാക്കിയതിലൂടെ ഭരണത്തിന്‍റെ തുലാസിൽ നിർണായക സ്വാധീനമായി ഇവർ മാറിയിരിക്കുന്നു. വേണമെങ്കിൽ ഐക്യസർക്കാരിന്‍റെ ഭാഗമാകാൻ ഇവർക്ക് സാധിക്കും, എങ്കിലും ഏത് കക്ഷിയാണ് ഇവരെ ഒപ്പം കൂട്ടുക എന്നത് ചോദ്യചിഹ്നമാണ്.

മുൻപത്തെ ഇത്തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ട ചരിത്രവുമുണ്ട്.

ഈ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചേക്കാവുന്ന മറ്റ് രണ്ട് പ്രമുഖർ മുൻ പ്രതിരോധമന്ത്രി അവിഗ്ദോർ ലീബർമാനും, മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി നഫ്താലി ബെന്നറ്റുമാണ്. ഇരുവരും മുൻകാലങ്ങളിൽ നെതന്യാഹുവിന്‍റെ ഉപദേഷ്ടാക്കളായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ളവരും കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ സമാനത പുലർത്തുന്നവരുമാണ്.

എന്നാൽ നിലവിൽ ഇരുവർക്കും നെതന്യാഹുവിനോട് താൽപ്പര്യമില്ല. അധികാരം നിലനിർത്താൻ എന്തും ചെയ്യുമെന്നും അഴിമതിയാണ് ലക്ഷ്യമെന്നുമൊക്കെയുള്ള ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങളാണ് ഇവർ ഉയർത്തുന്നത്.

ഇവർ രണ്ടുപേർക്കും സ്വന്തമായി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുമുണ്ട്. വെസ്റ്റ്ബാങ്കിലെ കുടിയേറ്റങ്ങളെ ശക്തമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്ന നിലപാടാണ് ലീബർമാൻ സ്വീകരിക്കുന്നത്.

മുൻപ് പ്രതിപക്ഷത്തിന് പിന്തുണ നൽകിയാണ് നഫ്താലി ബെന്നറ്റ് പ്രധാനമന്ത്രി പദത്തിലെത്തിയത്. നിലവിൽ യൈർ ലപിദിന്‍റെ സഖ്യകക്ഷിയാണ് ബെന്നറ്റിന്‍റെ യമിന പാർട്ടി.

അതേസമയം തീവ്ര യാഥാസ്ഥിതിക പക്ഷത്തുള്ളവരാണ് ബെന്നറ്റും ലീബർമാനും എങ്കിലും, അവർക്ക് നൽകിവരുന്ന പ്രത്യേക ഇളവുകളെ ഇരുവരും എതിർക്കുന്നുണ്ട്. ജനസംഖ്യയിൽ തീവ്ര യാഥാസ്ഥിതിക വിഭാഗങ്ങൾ 14 ശതമാനം മാത്രമാണെങ്കിലും, അവരുടെ ശക്തമായ വോട്ടുബാങ്ക് നെതന്യാഹുവിന് അതീവ നിർണായകമാണ്.

ഇതിനായി അവർക്ക് അനുവദിച്ചുനൽകിയ പല ഇളവുകളും വലിയ വിവാദങ്ങൾക്ക് വഴിവച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് അവരെ ഒഴിവാക്കിയത് കടുത്ത എതിർപ്പിനാണ് ഇടയാക്കിയത്.

ഗാസ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും ഇവർക്ക് ലഭിച്ച ഇളവുകൾ വലിയ വിമർശനങ്ങൾക്ക് കാരണമായി മാറിയിരുന്നു. ഇത്തവണ പ്രതിപക്ഷത്തിനൊപ്പമോ നെതന്യാഹുവിനൊപ്പമോ നിലകൊള്ളില്ലെന്ന നിലപാടിലാണ് ലീബർമാൻ.

ഇരു വിഭാഗങ്ങളുടെയും ഫോൺകോളുകൾ പോലും സ്വീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിട്ടില്ല. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ കൂടുതൽ സാധ്യത കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു ഐക്യസർക്കാരിനാണ്.

എന്നാൽ അതിൽ ആരൊക്കെ ഉൾപ്പെടും എന്ന കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും അവ്യക്തത തുടരുന്നുണ്ട്. മുൻ സൈനിക മേധാവിയായ ഗാഡി ഐസൻകോട്ടിന്‍റെ വരുംകാല നീക്കങ്ങളും രാഷ്ട്രീയമായി നിർണായകമാകും.