ജന്മി ഭൂമി നിയമങ്ങളും കർശന നിയന്ത്രണങ്ങളും; ഗൂഡല്ലൂർ ഓവാലി പഞ്ചായത്തിൽ ജനജീവിതം സ്തംഭിക്കുന്നു

നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഗൂഡല്ലൂർ താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഓവാലി പഞ്ചായത്ത് പ്രദേശത്ത് കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം ജനജീവിതം വഴിമുട്ടിയിരിക്കുകയാണ്. പ്രദേശത്തെ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ജന്മി ഭൂമിയുടെ പരിധിയിൽ വരുന്നതാണ് ജനങ്ങളെ ദുരിതത്തിലാക്കുന്നത്.

കർശന നിയമവ്യവസ്ഥകൾ മൂലമുള്ള പ്രതിസന്ധികൾ കാരണം ജനം കൂട്ടത്തോടെ നാടുവിട്ടുപോകുന്ന സാഹചര്യമാണ് നിലവിലുള്ളതെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എം.കെ.ഷാജിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ പ്രകാരം, കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനിടയിൽ പഞ്ചായത്തിലെ ജനസംഖ്യയിൽ വൻ ഇടിവാണ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്.

“10 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് പഞ്ചായത്തിൽ 25,000ത്തിനടുത്ത് ആളുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഈ കഴിഞ്ഞ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അത് 15,000ത്തിൽ താഴെയായി,” എന്ന് ഓവാലി പഞ്ചായത്തംഗം എം.കെ.ഷാജി വോട്ടർ പട്ടിക ഉദ്ധരിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഭൂരിഭാഗവും തോട്ടം മേഖലയെ ആശ്രയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന തൊഴിലാളികളായിരുന്നു ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രതിസന്ധികളുടെ തുടക്കം 1995ൽ നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ ഗോദവർമൻ തിരുമുൽപാട് ഗൂഡല്ലൂരിൽ വനനശീകരണം വർദ്ധിച്ചുവരുന്നതായി കാണിച്ച് സുപ്രീം കോടതിയിൽ പൊതുതാൽപര്യ ഹർജി സമർപ്പിച്ചതോടെയാണ് തുടക്കം.

വിഷയം പരിശോധിച്ച സുപ്രീം കോടതി ഒരു എംപവർ കമ്മിറ്റിയെ നിയോഗിക്കുകയും, ഗൂഡല്ലൂർ സന്ദർശിച്ച ഈ കമ്മിറ്റി ജന്മം ഭൂമിയിലെ തീർപ്പാകാത്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ വൈദ്യുതി അടക്കമുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നൽകരുതെന്ന് കടുത്ത ശുപാർശകൾ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി വനങ്ങളിലും 1980ലെ വനസംരക്ഷണ നിയമപ്രകാരം വന സ്വഭാവമുള്ള ഭൂമിയിലും മരം മുറിക്കുന്നതിന് കോടതി കർശന വിലക്കേർപ്പെടുത്തി.

ഇതോടെ തോട്ടങ്ങളുടെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും സ്തംഭിക്കുകയും, സ്വാഭാവികമായ വളർച്ച തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്തതായി നാട്ടുകാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. നേരിടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങൾ പാട്ടത്തോട്ടങ്ങളിലെ തൊഴിലുകളെ ആശ്രയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന തൊഴിലാളികൾക്ക് മരം മുറിക്കൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ മൂലം ആനുകൂല്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു.

ജന്മം ഭൂമിയിലെ തർക്ക ഭൂമിയിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷനോ ഭൂമിയുടെ പട്ടയമോ ലഭ്യമല്ല. വർഷങ്ങളായി ഇവിടെ താമസിക്കുന്നവർക്ക് ഭൂമി കൈമാറ്റം ചെയ്യാനും സാധിക്കുന്നില്ല.

ബാങ്ക് വായ്പകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ധനസഹായങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതോടെ കർഷകരും തൊഴിലാളികളും കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലായി. റോഡ് വികസനമോ ടൂറിസം പദ്ധതികളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ജനങ്ങൾ ജീവതം തേടി പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നു.

പഞ്ചായത്ത് വിട്ടുപോകുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഗൂഡല്ലൂർ നഗരത്തിലേക്കും, നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ചേരങ്കോട് പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും കുടിയേറുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ കേരളത്തിലെ വയനാട്, നിലമ്പൂർ ഭാഗങ്ങളിലേക്കും നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ മാറിത്താമസിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

യുവതലമുറ ജന്മനാട്ടിൽ തുടരാൻ താൽപ്പര്യപ്പെടുന്നില്ലെന്നും, ഈ അവസ്ഥ തുടർന്നാൽ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളും മനുഷ്യവാസമില്ലാതെ കാടായി മാറുമെന്നും നാട്ടുകാർ ആശങ്കപ്പെടുന്നു. പ്രതീക്ഷയും പരിഹാരവും തമിഴ്നാട് സർക്കാർ 2006ലെ വനാവകാശ നിയമം പാസാക്കണമെന്നാണ് പ്രദേശവാസികളുടെ പ്രധാന ആവശ്യം.

ഈ നിയമം നടപ്പിലായാൽ, വനഭൂമിയിലാണെങ്കിൽ പോലും 2005നു മുൻപായി മൂന്ന് തലമുറകളായി താമസിക്കുന്നവർക്ക് പട്ടയം ലഭിക്കാൻ അർഹതയുണ്ടാകും. ഗൂഡല്ലൂരിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും മൂന്ന് തലമുറകൾക്ക് മേലെയുള്ള കാലം മുതൽ ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നവരാണ്.

1871ലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ സർക്കാരിന്റെ ജനസംഖ്യാ കണക്കുകൾ പ്രകാരം വയനാടൻ ചെട്ടിമാർ, ആദിവാസികൾ, ബ്രാഹ്മണർ തുടങ്ങി വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. തമിഴ്നാട് വനസംരക്ഷണ നിയമത്തിന്റെയും തമിഴ്നാട് ഗൂഡല്ലൂർ ജന്മിത്വ നിരോധന നിയമത്തിന്റെയും ദുരുപയോഗം മൂലം ജനങ്ങളുടെ വികസനത്തിന് തടസ്സമാകുന്ന ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് വനാവകാശ നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നതിലൂടെ വലിയൊരു പരിധി വരെ പരിഹാരം കാണാനാകുമെന്നാണ് നാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസം.